می‌گردد و پس می‌زند آوار و می‌گرید

شاید عزیزش زیر این آوار خوابیده

اشکش به روی خاک می‌بارد، ولی آرام

این لرزه را شاید که خواب است و نفهمیده

🖋️محمدعلی یوسفی

پ.ن: به همه عزیزانی که این چند روزه عزادار شدن تسلیت میگم.

روی ترازو به عقربه‌ای نگاه کرد که زیر پایش تا کنار عدد ۴۹ رفته بود. و این یعنی اگر طاهر به دنیا نیامده بود و یا همان لحظه می‌مرد و کسی جسدش را می‌سوزاند، زمین، ۴۹ کیلو سبک‌تر، می‌توانست خورشید را دور بزند.
🖋️«یوزپلنگانی که با من دویده‌اند» اثر «بیژن نجدی»

پ.ن: می‌تونین فایل کامل کتاب رو از سایت کتابخانه هوشیرا دانلود کنید.

بچه که بودم، دعا می‌کردم آنقدر پولدار شوم که به تمام اطرافیانم کمک کنم. یک بار که این را جلوی پدربزرگم گفتم، با همان صدای دلنشینش گفت: 

- برای بقیه دعا کن. چرا دعا نمی‌کنی خودشون با دست‌رنج خودشون پولدار بشن که منت من و تو رو نکشن و نیاز به کمک بقیه نداشته باشن؟

همان یک جمله کافی بود تا به کل دیدگاهم را تغییر دهد.

🖋️هوشیرا

چشم خود بستم که دیگر

چشم مستش ننگرم

ناگهان دل داد زد:

دیوانه من می‌بینمش

🖋️شهریار

«در این که گناهکاری، حرفی نیست. می‌دانی چرا گناهکاری؟ چون خودت را به خاطرِ هیچ و پوچ فروخته‌ای، خودت را به خاطرِ هیچ و پوچ تباه کرده‌ای. این است که وحشتناک است!»

🖋️«جنایات و مکافات» اثر «فئودور داستایوفسکی»

چراغِ پُر نور ضروری نیست. برای زندگی در غرابت و شگفتی، شمعی قلمی کافی است، به شرط آنکه: «صادقانه بسوزد.»

🖋️«مالون می‌میرد» اثر «ساموئل بکت»

دلم لک زده برای روزهایی که به کرکس می‌گفتم عقاب طاس.

🖋️هوشیرا

اگر کسی اجازه دهد انتقام او را از پا درآورد، تمام زندگی‌اش را خواهد بلعید. با این حال، اگر آن را خیلی سبک بگیرد و فرصت خود را از دست بدهد، برای همیشه او را آزار خواهد داد. برای جلوگیری از هر دو، بهترین راه این بود که بین این دو تعادل برقرار کند؛ هرگز فراموش نکند و با آن به عنوان یک نقطه عطف در زندگی، چیزی که می‌گذرد، رفتار کند.

🖋️«بازگشته می‌تواند همه چیز را بسازد» اثر «ماگیوجولگائه»

اگر منظور امام حسین (ع)، جنگ در راه خواسته‏‌هاى دنیایى بود، من نمی‌فهمم چرا خواهران و زنان و اطفالش به همراه او بودند؟ پس عقل چنین حکم می‌نماید که او فقط به خاطر اسلام، فداکارى خویش را انجام داد.

🖋️چارلز دیکنز

از مشک حرم قطره دگرباره نریزد

آوای عطش از دو لب تشنه نخیزد

با نیزه شده پاره  دل مشک علمدار

دل با غم بی یاوری مـا بستیزد

🖋️«علمدار نیامد» اثر «محمدتقی بهجت»

پ.ن: تاسوعا تسلیت باد

نابینایی در شب، چراغ به دست و سبو بر دوش، بر راهی می‌رفت. یکی او را گفت: تو که چیزی نمی‌بینی چراغ به چه کارت آید؟ گفت: چراغ از بهر کوردلان تاریک اندیش است تا به من تنه نزنند و سبوی مرا نشکنند.

🖋️«بهارستان» اثر «جامی»

برای عاشقی شب می‌خواهم، یک چراغ، یک کاغذ، یک قلم و در نهایت، توجهت به نامه‌های عاشقانه برخاسته از دل عاشقم.

🖋️هوشیرا

دیده را فایده آنست که دلبر بیند

ور نبیند چه بود فایده بینایی را

🖋️«دیوان اشعار» اثر «سعدی»

برای مثل گرگ در لباس میش، جایگزینی کوتاه‌تر پیدا کردم، «تو».

🖋️هوشیرا 
 

او زیر باران موسیقی نمی‌نواخت، هنری خلق می‌کرد که سازها را به رقص وامی‌داشت.

🖋️هوشیرا

مدتی است دلقک شادی‌آور قصر قلبم، در سیاهچالی زندانی شده و اینطور که پیداست، حکمش حبس ابد است.

🖋️هوشیرا

زندگی پروانه خیلی عجیبه. یه کرمه که کسی دوستش نداره و فقط وقتی از زندان سختی‌هاش سربلند بیرون میاد، میشه عزیز دل همه....

🖋️هوشیرا

به آموختن چون فروتن شوی

سخن‌های دانندگان بشنوی

مگوی آن سخن، کاندر آن سود نیست

کز آن آتشت بهره جز دود نیست

🖋️ابوالقاسم فردوسی

کانال بله: @UnderTheLight

پ.ن: روز بزرگداشت حکیم فردوسی مبارک

بزرگ‌ترین ماجراجویی این است که زندگی رویایی‌ات را زندگی کنی.

🖋️اوپرا وینفری

کانال بله: @UnderTheLight

اشتباهات من، زندگی من هستند.

🖋️ساموئل بکت

کانال بله: @UnderTheLight

«در چشم‌هایم دقیق‌تر نگاه کن! جز تو هیچ چیزی در آن نیست.»

🖋️«چشم‌هایش» اثر «بزرگ علوی»

سلام دوستان. به علت قطعی و کندی این چند روزه ی بلاگیکس یه کانال تو بله زدم تا هم یه موقع پست‌هام نپرن و بشه یه آرشیو هم بتونم روزانه پست بذارم. لطفا اگه بله دارین تو کانال عضو بشین.

@UndertheLight

سایه‌ها زیر درختان در غروب سبز می.گریند

شاخه‌ها چشم انتظار سرگذشت ابر

و آسمان چون من غبار آلود دلگیری باد

بوی خاک باران خورده می‌آرد

سبزه‌ها در رهگذر شب پریشانند

آه اکنون بر کدامین دشت م‌ بارد

باغ حسرتناک بارانی‌ـست

چون دل من در هوای گریه سیری

🖋️هوشنگ ابتهاج

«هر چرند و پرندی که دلت می‌خواهد بگو، اما به راه و رسمِ خودت، آن وقت من حاضرم پایت را هم ببوسم. چون مزخرف گفتن به شیوهِ خود، هزار بار بهتر از منطقی حرف زدن به شیوهِ دیگران است.»

🖋️«جنایات و مکافات» اثر «فئودور داستایوفسکی»

حتی اگه باختی جوری رفتار کن که به بردشون شک کنن.

🖋️ناشناس

ای همیشه نیلگون، ای خلیج فارس

نام نامی‌ات همواره جاودانه است

نام نامی‌ات همواره بر زبان موج

جاودان‌ترین سرود عاشقانه است

🖋️ناشناس

شازده کوچولو گفت: «اگر تو عاشق گلی باشی که روی ستاره‌ها زندگی می‌کنه، خیلی لذت بخشه که شب‌ها به آسمون نگاه کنی. چون همه‌ی ستاره‌ها مثل شکوفه‌های یک گل سرخ هستن.»

🖋️«شازده کوچولو» اثر «آنتوان دوسنت اگزوپری»

خسته‌ام از اینکه برای هر کسی یک نقاب زدم و بیشتر و بیشتر از «خودم» فاصله گرفتم.

🖋️هوشیرا

گاهی حس می‌کنم زندگی مانند بازی‌ـست. همان بازی خرابی‌ که هر کار کنی، می‌بازی.

🖋️هوشیرا

روباه گفت: «برای من تو هم مثل هزاران پسر بچه‌ی دیگه‌ای هستی که در این دنیا زندگی می‌کنن و من هیچ نیازی به تو ندارم. برای تو هم من مثل هزاران روباه دیگه‌ی این دنیا هستم. ولی اگر تو مرا اهلی کنی، هر دو به هم نیازمند خواهیم شد. تو برای من در عالم همتا نخواهی داشت و من برای تو در دنیا یگانه خواهم بود.»
شازده کوچولو گفت: «کم کم دارد دستگیرم مى‌شود. گلى هست که گمانم مرا اهلى کرده باشد.»

🖋️«شازده کوچولو» اثر «آنتوان دوسنت اگزوپری»

یک جمع نکوشیده رسیدند به مقصد

یک قوم دویدند و به مقصد نرسیدند

🖋️فروغی بسطامی

شازده کوچولو پرسید: «غم انگیزتر از اینکه بیای و کسی خوشحال نشه چیه؟»
روباه گفت: «بری و کسی متوجه نشه!»

🖋️«شازده کوچولو» اثر «آنتوان دوسنت اگزوپری»

علت اینکه از عینک متنفرم این است که فکر می‌کنم بهترین ویژگی آدم‌ها، زیبایی چشمانشان است. حتی اگر بینی‌تان دیده نشود، یا دهانتان پنهان باشد، بر این باورم که چشم‌ها کافی‌اند – چشمانی که وقتی به کسی نگاه می‌کنند، الهام‌بخش زندگی زیباتری هستند.

🖋️«صبح خاکستری» اثر «اوسامو دازای»

ای شبم، تاریکیَم

ای دُروغ نازنین هستیم

بی‌تو بودن،

چون غروب خسته پاییز

سوت بودن، کور بودن

با همه بیگانه بودن

آشنای درد بودن

بی‌تو بودن هم عذابی بود

🖋️حسین فراز دارابی

اگر می­‌شد صدا را دید،
چه گل­‌هایی! چه گل­‌هایی!
که از باغِ صدایِ تو، به هر آواز می‌­شد چید!
اگر می­‌شد صدا را دید...

🖋️شفیعی کدکنی

زندگی برای اینکه یکبار دوستت داشته باشم، خیلی کوتاهه. قول می‌دم تو زندگیِ بعدی هم دنبالت بگردم...
🖋️ویلیام شکسپیر

اولین باری که با مفهوم «مرگ» مواجه شدم، زمان فوت مادربزرگ پدرم بود. زمانی که فهمیدم دیگر خبری از ماچ‌های آبدار و بوی سیگار ناخوشایندش، نیست. زمانی که فهمیدم حتی آن بوی سیگار هم به وقت دلتنگی، خوشبو می‌شود.

از پدرم علت مرگش را پرسیدم و او در جواب گفت: «یادش رفت نفس بکشد.» و من کودکانه باور کردم.

از آن موقع زیاد دیدم که مردم «یادشان می‌رود نفس بکشند» و امشب، پروانه‌ی دیگری پر کشید و نفس کشیدن را از یاد برد.

پروانه‌ای آنقدر بامحبت که من در برابر ابراز احساسات بی‌انتهایش، عاجز بودم. 

مادری که بعد از بال گرفتن دخترش در رخت عروسی، چشم بست و رفت.

چه شبی شد امشب. دلم خواب می‌خواست ولی حالا، بیدار بیدارم.

🖋️هوشیرا

و او خلق شد تا با آغوشش شاعران دست به قلم برند، با صدایش قلب‌ها به مغزها هجوم برند، با نگاهش قلم‌ها به سوی بوم روند، با لبخندش نفس‌ها در سینه به حبس روند و با نفسش، زندگی‌ها شکفته و شکوفا شوند.

🖋️هوشیرا

پ.ن: روز دختر مبارک💙✨

«گرچه این وضعیت دشوار است، گرچه حکمت آن را درک نمی‌کنم، گرچه منصفانه نیست، اما نگرش مثبتم را حفظ می‌کنم و سرشار از شادی باقی می‌مانم.
می‌دانم که این وضعیت نمی‌تواند مرا به عقب براند. منتظر می‌مانم تا خداوند مرا به سوی دیگر اوضاع رهنمون سازد که موقعیت بهتری برایم در پی خواهد داشت.»

🖋️«هر روز پنجشنبه است.» اثر «جول اوستین»

من گمان می‌کنم او دیوانه نبود، بلکه فقط بیش از اندازه رنج کشیده بود و بیماری‌اش همین بود.
‌🖋️فئودور داستایوفسکی

«هر چیزی در زمان صحیح برای آن کس که می‌داند چطور منتظر بماند اتفاق می‌افتد.»
🖋️لئو تولستوی

«فراموش نکنیم که انسان‌هایی که معمولاً ساکت هستند و در خودشان فرو می‌روند به یک صفت خوب هم شناخته می‌شوند: اهل تفکر بودن ...!»

🖋️«قدرت سکوت» اثر «سوزان کین»

«قدر خودتان را بدانید. عباراتی همچون "مردها گریه نمی‌کنند!" یا "زنان نمی‌توانند پول درآورند!" عقاید محدود کننده‌ای هستند که نمی‌توان با آن‌ها زندگی کرد.»

🖋️«شفای زندگی» اثر «لوییز هی»

مادرم معذرت. می‌خواهم به خواستگاری‌اش بی‌اجازه جواب مثبت دهم. نامش چیست؟ عـــزرائــیـــل.

🖋️هوشیرا

«خدای من، یک دقیقه تمام شادکامی! آیا این نعمت برای سراسر زندگی یک انسان کافی نیست؟»

🖋️«شب‌های روشن» اثر «فئودور داستایوفسکی»

روزها و شب‌ها آمدند و رفتند، ولی تو هنوز برنگشتی...

🖋️هوشیرا

خودت را محدود نکن. راه‌های زیادی پیش رویت هست یا در آینده قرار می‌گیرد.

🖋️هوشیرا

- آدم خوبی بود.

+ تو از کجا می‌دونی؟

- «تو» دوستش بودی.

🖋️هوشیرا

از چهار دیواری امنم که بیرون می‌روم، می‌خواهم داد بزنم: «چشمانتان را ببندید! از نگاه‌های قضاوت‌گرتان متنفرم! از چشمانی که داد می‌زنند همه‌چیز را در موردم می‌دانند، در حالی که نمی‌دانند.»

🖋️هوشیرا

ساقی گل و سبزه بس طربناک شده ست / دریاب که هفته‌ی دگر خاک شده ست

می نوش و گلی بچین که تا در نگری / گل خاک شده ست و سبزه خاشاک شده ست

پ.ن: با آرزوی روزی شاد در کنار طبیعت🌻💙

به سکوت خو می‌گرفت و آن قدر بی‌حضور شده بود که همه فراموشش کرده بودند. انگار به دنیا آمده بود که تنها باشد...

🖋️«سمفونی مردگان» اثر «عباس  معروفی»

تعلل نکنید دوستان، عشق بارید
سوار بر باد، سوی قلبتان تازید
به غارت برد و هنوز، پی یارید
ندانستید که یار در کنارتان دارید
قلم برداشته و دَمی نامه نگارید
کز م‍ِیِ عشق، مست و خمارید
این گفته را به گوش جان سپارید
دیدگان را به سوی یار گمارید
بازوان باز، به سوی او شتابید
عقل را به دست باد سپارید
آرامش آنجاست، یک قدم گذارید
هر چه خواهید، پیش یار دارید

🖋️هوشیرا

- دستم را بگیر، می‌خواهم بانوی عمارتم شوی.
+ عمارتی نیست، چهار دیواری تو اجاره‌ای است.
- کنارت هر خرابه‌ای قصر سلیمان است.
+ خوراکت نان و پنیر است.
- شده از خوراک خود می‌زنم تا برایت از شیر مرغ تا جان آدمیزاد را فراهم کنم. تو فقط دستم را بگیر.
هر چه گفت، بهانه‌ای شنید. خسته و آه کشان، دستش را عقب کشید.
+ خیلی زود میدان نبرد زندگی مشترک را ترک کردی.
- من آماده بودم برایت و با تو، با دنیا بجنگم؛ ولی تو حتی نمی‌خواهی برای «خودت» بجنگی. خودت بگو، من میدان را زود خالی کردم، یا تو؟

🖋️هوشیرا

- دستم را بگیر، می‌خواهم بانوی عمارتت باشم.
+ عمارتی نیست، چهار دیواری من اجاره‌ای است.
- کنارت هر خرابه‌ای قصر سلیمان است.
+ خوراکم نان و پنیر است.
- نان خشک و آب، آدم نمی‌کشد.
هر چه گفت، بهانه‌ای شنید. خسته و آه کشان، دستش را عقب کشید.
+ خیلی زود میدان نبرد زندگی مشترک را ترک کردی.
- من آماده بودم برایت و با تو، با دنیا بجنگم؛ ولی تو حتی نمی‌خواهی برای «خودت» بجنگی. خودت بگو، من میدان را زود خالی کردم، یا تو؟

🖋️هوشیرا

جهنم را بسیار تشبیه کرده‌اند. یکی آن را سرزمینی غرق آتش می‌داند و یکی غاری پر از پوچی و تاریکی. یکی جهنم را زندگی بی‌یار می‌داند و دیگری آن را قفس می‌داند.
امروز اما بار دیگر به من یادآوری شد که جهنم را جهان بی‌کودک می‌دانم. جهنمی که بدون کودکی که با قلم خنده‌اش رنگش کند، خاکستری است.
🖋️هوشیرا

بعضی از صبح‌ها جوری از خواب بیدار می‌شیم که دقیقا یه حسی بهمون می‌گه امروز قراره یکی از اون روزهای سخت و تکراری باشه. یکی از اون روزهایی که از قبل می‌دونیم قراره به سختی تحملش کنیم ولی براساس یه قانون ننوشته از  تخت بیرون می‌آییم و همون کارهایی رو می‌کنیم که ازمون انتظار می‌رود. 

🖋️«به من بگو لیلی» اثر «مهسا زهیری»

پ.ن: صبح بخیر💙

عشق ما بیرون، پشتِ دیوارها زاده شد
در باد، در شب، در زمین،
از این روست، که خاک و گُل، 
گِل و ریشه‌ها
نام تو را می‌دانند.
🖋️پابلو نرودا

«موفقیت یک شبه اتفاق نمی‌افتد؛ بلکه نتیجه‌ی سال‌ها تلاشِ پنهان است.»
🖋️استیو جابز

کسانی که ما را دوست‌ دارند، از آن‌ها که از ما نفرت دارند، خطرناک‌ترند! زیرا انسان قادر نیست در مقابل آن‌ها از خود مقاومتی نشان دهد. هیچکس نمی‌تواند به اندازه یک دوست، انسان را به انجام کاری وادار کند که درست بر خلاف میل اوست.

🖋️«دیوانه‌وار» اثر «کریستین بوبن»

نه مرگ آنقدر تلخ است
نه زندگی آنقدر شیرین
که انسان برای این دو شرفش را بدهد!

🖋️فریدون فرخزاد

یافتن تو، بزرگ‌ ترین پیروزی زندگی من بود؛ این را تنها به تو اعتراف نمی‌‌کنم، بلکه با صدای بلند، با فریاد همه‌ جا گفته‌ام…

🖋️احمد شاملو

درونم دو نفر زندگی می‌کنند که عجیب با هم تفاهم ندارند. یکی دلش می‌خواهد تمام دنیا را بگردد و دیگری می‌خواهد از اتاق هم بیرون نرود.

🖋️ ناشناس 

خدا بین خانواده‌های خوشبخت و بدبخت فرقی نمی‌گذارد؛ ولی بشر نمی‌تواند خودش را از این تبعیض رها کند.
🖋️فئودور داستایوفسکی

انسان خوبی باش؛ اما وقتت را برای اثباتش به دیگران، تلف نکن.

🖋️ناشناس

آبی‌تر از آنم که بی‌رنگ بمیرم
از شیشه نبودم که با سنگ بمیرم
من آمده بودم که تا مرز رسیدن
همراه تو فرسنگ به فرسنگ بمیرم
تقصیر کسی نیست که اینگونه غریبم
شاید که خدا خواست که دلتنگ بمیرم

🖋️ناشناس

نمی‌دانم چرا بین این همه آدم، پیله کرده‌ام به تو. شاید فقط با تو پروانه می‌شوم.

🖋️ناشناس

«بغلم کن؛ بغلم کن که حرف زدن کافی نیست ...»

🖋️فرانتس کافکا

مصیبت‌ها فقط یک راهنما برای زندگی نیستند، بلکه برای عاقل‌تر شدن و فرزانه‌تر شدن انسان‌ها هستند.

🖋️رابرت کندی

ترس دو معنی دارد. یا همه چیز را فراموش کن و فرار کن، یا با همه چیز رو به رو شو و برخیز. انتخاب با توست.

🖋️ناشناس

به آدم‌ها اعتماد نکنید. آن‌ها به هوای بارانی هم می‌گویند خراب.

🖋️ناشناس

فیلم دیدن عجیب است. می‌خواهی با تماشای فیلم لحظه‌ای از دنیای واقعی دور شوی، ولی در لحظه به لحظه‌اش دنبال اثری از واقعیت می‌گردی. آخر هم اگر انتظاراتت را برآورده نکرد، می‌گویی: «خیلی دور از ذهن بود. چه فیلم مزخرفی.»

🖋️هوشیرا

همیشه کمی «حقیقت» در هر «شوخی کردم»،
کمی «دانستن» در هر «نمی‌دونم»،
کمی «اهمیت دادن» در هر «برام مهم نیست»
و کمی «درد» در هر «خوبم» وجود دارد.

🖋️ناشناس

ـ لبخندها واگیردارن.

+ نگران نباش. خیلی وقته واکسینه شدم.

🖋️ناشناس

«برای فروش: کفش کودک، هرگز پوشیده نشده.»

🖋️ارنست همینگوی 

- می‌تونم بازم باهات حرف بزنم؟

+ البته. هر وقت که بخوای.

- پیشم می‌مونی؟

+ تا هر وقت که بخوای.

- اسمت چیه؟

+ وجدان.

🖋️هوشیرا

از خودم بدم می‌آید که از علایقم می‌ترسم.

عاشق اسب سواری‌ام، ولی از افتادن می‌ترسم.

عاشق نقاشی‌ام، ولی از نتیجه‌ی ترسیم‌هایم می‌ترسم.

عاشق آدم‌هام، ولی از وابستگی و اعتماد به آن‌ها می‌ترسم.

🖋️هوشیرا

یک زمانی به شدت دلم می‌خواست رفتگر شوم. شاید دلیلش احترام زیادی بود که پدر و مادرم نسبت به رفتگرهای محله نشان می‌دادند. اگر زمستان بود، چای گرم دم می‌کرد و با کمی نقل و قند برای رفتگرها می‌برد. اگر تابستان بود، کمی شربت آلبالوی خنک آماده می‌کرد و به ما می‌داد تا برایشان ببریم.

پدرم همیشه می‌گفت همان اندک تمیزی شهر را مدیون تلاش شبانه‌روزی همین افرادیم. رفتگرها درست مانند بهار، جان تازه‌ای به شهر می‌بخشند.

من هم که عاشق بهار و عید نوروز بودم، ناخودآگاه شغل رویایی‌ام شده بود رفتگری.

چون در فرهنگ لغت من، «رفتگر یعنی بهار».

🖋️هوشیرا

امشب  یکی را اشتباه گرفته و عید را تبریک گفتیم. نزدیک که شدیم تازه متوجه اشتباه‌مان شدیم. ولی او به رویمان نیاورد و فقط با یک لبخند، عید را تبریک گفت. حس عجیبی داشت. انگار بی هیچ قید و شرطی فقط یک گوشه از شادی را به اشتراک گذاشتیم.

🖋️هوشیرا

گفتم: «عید آمده. برایم دعا نمی‌کنی؟»

گفت: «می‌خواهم که دیگر نخواهی.»

پرسیدم: «یعنی چه؟»

جواب داد: «یعنی می‌خواهم به هر چه می‌خواهی برسی، آنقدر که دیگر آرزوهایت ته بکشد.»

🖋️هوشیرا

با آرزوی بهترین‌ها برای همتون🌻💙

بهار ای آغازگر زیبایی
ای سرچشمه غنچه‌های رویایی 
ای بازآفرین آن حال اهورایی
کاش این بار که روز نو آیی
کمی گل خنده، آرامش و نور
کمی نقش صلح و شادی آرایی

🖋️هوشیرا

سال نو مبارک💙🌻

اوضاع جوری شده که باید به مردم بابت انسان بودن و انسان ماندن، جایزه داد.

🖋️هوشیرا

متفاوت بودن هم عالمی دارد. هم خوشحال می‌شوی که مانند بقیه نیستی و هم ناراحت.

🖋️هوشیرا

اشتباه می‌کنند بعضی‌ها که اشتباه نمی‌کنند. باید راه افتاد، مثل رودها که بعضی به دریا می‌رسند و بعضی نمی‌رسند. رفتن هیچ ربطی به رسیدن ندارد.

🖋️ناشناس

آمدم یک بار برای همیشه از آدم‌ها ناامید شوم، ولی تو با سهیم شدن اندک گرمایت، پشیمانم کردی. 

🖋️هوشیرا

حس می‌کنم... نه. راستش دیگر چیزی حس نمی‌کنم. برای «حس کردن» زیادی شکسته‌ام.

🖋️هوشیرا

وقتی مُردم نگویید رفتنی بود. فقط بگویید «ماندنی» نبود...

🖋️هوشیرا

قول داده بودی تا دنیا دنیاست، دستانم را گرم کنی. زمستان تمام شد و دستانم هنوز یخ زده‌اند. کی برمی‌گردی؟

اصلاً.... برمی‌گردی؟

🖋️هوشیرا

دلم می‌خواهد دوباره بچه شوم. 

مهمان هر که بود، با خیال راحت روی فرش‌های قرمز قدیمی دراز بکشم. 

هر وقت غمگین شدم، گریه کنم و هر وقت خوشحال بودم، بلند بخندم.

دلم می‌خواهد موقع ترس به پدرم پناه ببرم و هر وقت کسی اذیتم کرد، مادرم را خبر کنم.

در کوچه‌های محله، با برادرم و دوستانش فوتبال بازی کنم و با دخترها خاله‌بازی.

دلم می‌خواهد با هر که می‌خواهم قهر کنم و بعد دوباره با یک عذرخواهی، آشتی کنم.

دلم می‌خواهد نگرانی‌هایم در تمام شدن خوراکی‌ها و سرزنش‌های بزرگترها خلاصه شود.

دلم می‌خواهد دوباره بچه شوم ولی این بار، دیگر بزرگ نشوم.

🖋️هوشیرا

حس می‌کنم یک‌جا در ابتدای تاریخ اشتباه شده. امکان ندارد لوسیفر تنها فرشته‌ی سقوط کرده باشد. که اگر بود، پس ماجرای این لبخند‌های فرشته‌وار و قلب شیطانی‌ات چیست؟

🖋️هوشیرا

امروز تمام نگرانی‌هایم را نوشته و آتش زدم. دورش دویدم، از رویش پریدم و در سکوت بیابان، به تماشایش نشستم. شاید فقط معنای استعاری داشت، اما عجیب دلم را خنک کرد.

🖋️هوشیرا

چهارشنبه سوری امنی داشته باشین💙

لب رود می‌روم تا زنده کنم خاطره را

اما چه کنم این تلخی بی‌پایان را

آسمان دلم سحابی‌است و بی‌نور

خدایا چه کنم این سپهر بی‌تابان را

🖋️هوشیرا

می‌گویند فاصله‌ی میان انگشتان برای این است که روزی، جایی، با انگشتان شخص دیگری پر شود. حال که نیستی، تکلیف انگشتان من چیست؟

🖋️هوشیرا

- جرمت چی بود؟

+ برای یه بارم که شده مغزم رو رها کردم و به حرف قلبم گوش دادم. نتیجه‌ش شد اعتماد نابه‌جا.

🖋️هوشیرا

وقتی می‌بینم که گل‌ها و گیاهان در شکاف سنگ‌فرش خیابان‌ها سبز می‌شوند، خوشحال می‌شوم.

انگار «امید» از زیر سنگ هم شده راهش را به سویم باز می‌کند.

امیدی که مرگ‌آورترین سم است و هم پادزهر خیلی از سم‌ها.

🖋️هوشیرا

نمی‌دانم چرا این روزها مردم فراموش کرده‌اند که حتی سرباز هم اگر به ته خط برسد، قدرتمندترین مهره زمین می‌شود.

🖋️هوشیرا

- جرمت چی بود؟

+ هیچی. فقط زیادی می‌فهمیدم ولی اونا نمی‌فهمیدن.

🖋️هوشیرا

«هیچ‌وقت نمی‌شنوید که ورزشکاری در حادثه‌ای فجیع حس بویایی‌اش را از دست بدهد. اگر کائنات تصمیم بگیرد درسی دردناک به ما انسان‌ها بدهد، که البته این درس هم به هیچ درد زندگی آینده‌مان نخورد، مثل روز روشن است که ورزشکار باید پایش را از دست بدهد، فیلسوف عقلش، نقاش چشمش، آهنگساز گوشش و آشپز زبانش.

درس من؟ من آزادی‌ام را از دست دادم و اسیر زندانی عجیب شدم...»

🖋️برشی از کتاب «جزء از کُل» اثر «استیو تولتز» (ترجمه پیمان خاکسار)

پروانه در طواف شمع سوخت

عاشق چَشم به راه یار دوخت

پروانه دِگر سمت شمع نرفت

عاشق اما چیزی نیاموخت

🖋️ هوشیرا

عجیب بهم ریخته‌ام.

مانند نقاشی‌های دوران کودکی که بی‌هدف روی کاغذ سفید خط خطی می‌کردم. گاهی به دفتر و کاغذ رضایت نمی‌دادم و قلمم، راه خود را به دیوارهای خانه باز می‌کرد. سرزنش می‌شدم ولی باز هم کار خودم را می‌کردم.

شاید الان هم یک کودک سرکش درون ذهنم نقاشی می‌کشد و با مداد رنگی‌هایش، خط خطی می‌کند.

ولی نه...

خط خطی‌ها همه سیاه‌اند.

انگار کار کودک سرکش نیست...

کار مرد خسته است که فقط با بی‌حوصلگی در دیوار ذهنم خط و نشان می‌کشد.

ای کاش می‌شد به او بگویم بس کند، ولی نمی‌شود.

تنها دلخوشی‌اش، خط خطی ذهن من است. همانطور که تنها دلخوشی‌ام، فکر و خیال کردن است.

🖋️هوشیرا