زیر نور چراغ | دیالوگ، شعر، برشی از کتاب و...

«بغلم کن؛ بغلم کن که حرف زدن کافی نیست ...»

🖋️فرانتس کافکا

مصیبت‌ها فقط یک راهنما برای زندگی نیستند، بلکه برای عاقل‌تر شدن و فرزانه‌تر شدن انسان‌ها هستند.

🖋️رابرت کندی

ترس دو معنی دارد. یا همه چیز را فراموش کن و فرار کن، یا با همه چیز رو به رو شو و برخیز. انتخاب با توست.

🖋️ناشناس

به آدم‌ها اعتماد نکنید. آن‌ها به هوای بارانی هم می‌گویند خراب.

🖋️ناشناس

فیلم دیدن عجیب است. می‌خواهی با تماشای فیلم لحظه‌ای از دنیای واقعی دور شوی، ولی در لحظه به لحظه‌اش دنبال اثری از واقعیت می‌گردی. آخر هم اگر انتظاراتت را برآورده نکرد، می‌گویی: «خیلی دور از ذهن بود. چه فیلم مزخرفی.»

🖋️هوشیرا

همیشه کمی «حقیقت» در هر «شوخی کردم»،
کمی «دانستن» در هر «نمی‌دونم»،
کمی «اهمیت دادن» در هر «برام مهم نیست»
و کمی «درد» در هر «خوبم» وجود دارد.

🖋️ناشناس

ـ لبخندها واگیردارن.

+ نگران نباش. خیلی وقته واکسینه شدم.

🖋️ناشناس

«برای فروش: کفش کودک، هرگز پوشیده نشده.»

🖋️ارنست همینگوی 

- می‌تونم بازم باهات حرف بزنم؟

+ البته. هر وقت که بخوای.

- پیشم می‌مونی؟

+ تا هر وقت که بخوای.

- اسمت چیه؟

+ وجدان.

🖋️هوشیرا

از خودم بدم می‌آید که از علایقم می‌ترسم.

عاشق اسب سواری‌ام، ولی از افتادن می‌ترسم.

عاشق نقاشی‌ام، ولی از نتیجه‌ی ترسیم‌هایم می‌ترسم.

عاشق آدم‌هام، ولی از وابستگی و اعتماد به آن‌ها می‌ترسم.

🖋️هوشیرا