زیر نور چراغ | دیالوگ، شعر، برشی از کتاب و...

می‌گردد و پس می‌زند آوار و می‌گرید

شاید عزیزش زیر این آوار خوابیده

اشکش به روی خاک می‌بارد، ولی آرام

این لرزه را شاید که خواب است و نفهمیده

🖋️محمدعلی یوسفی

پ.ن: به همه عزیزانی که این چند روزه عزادار شدن تسلیت میگم.

روی ترازو به عقربه‌ای نگاه کرد که زیر پایش تا کنار عدد ۴۹ رفته بود. و این یعنی اگر طاهر به دنیا نیامده بود و یا همان لحظه می‌مرد و کسی جسدش را می‌سوزاند، زمین، ۴۹ کیلو سبک‌تر، می‌توانست خورشید را دور بزند.
🖋️«یوزپلنگانی که با من دویده‌اند» اثر «بیژن نجدی»

پ.ن: می‌تونین فایل کامل کتاب رو از سایت کتابخانه هوشیرا دانلود کنید.

بچه که بودم، دعا می‌کردم آنقدر پولدار شوم که به تمام اطرافیانم کمک کنم. یک بار که این را جلوی پدربزرگم گفتم، با همان صدای دلنشینش گفت: 

- برای بقیه دعا کن. چرا دعا نمی‌کنی خودشون با دست‌رنج خودشون پولدار بشن که منت من و تو رو نکشن و نیاز به کمک بقیه نداشته باشن؟

همان یک جمله کافی بود تا به کل دیدگاهم را تغییر دهد.

🖋️هوشیرا

چشم خود بستم که دیگر

چشم مستش ننگرم

ناگهان دل داد زد:

دیوانه من می‌بینمش

🖋️شهریار

«در این که گناهکاری، حرفی نیست. می‌دانی چرا گناهکاری؟ چون خودت را به خاطرِ هیچ و پوچ فروخته‌ای، خودت را به خاطرِ هیچ و پوچ تباه کرده‌ای. این است که وحشتناک است!»

🖋️«جنایات و مکافات» اثر «فئودور داستایوفسکی»

چراغِ پُر نور ضروری نیست. برای زندگی در غرابت و شگفتی، شمعی قلمی کافی است، به شرط آنکه: «صادقانه بسوزد.»

🖋️«مالون می‌میرد» اثر «ساموئل بکت»

دلم لک زده برای روزهایی که به کرکس می‌گفتم عقاب طاس.

🖋️هوشیرا

اگر کسی اجازه دهد انتقام او را از پا درآورد، تمام زندگی‌اش را خواهد بلعید. با این حال، اگر آن را خیلی سبک بگیرد و فرصت خود را از دست بدهد، برای همیشه او را آزار خواهد داد. برای جلوگیری از هر دو، بهترین راه این بود که بین این دو تعادل برقرار کند؛ هرگز فراموش نکند و با آن به عنوان یک نقطه عطف در زندگی، چیزی که می‌گذرد، رفتار کند.

🖋️«بازگشته می‌تواند همه چیز را بسازد» اثر «ماگیوجولگائه»

اگر منظور امام حسین (ع)، جنگ در راه خواسته‏‌هاى دنیایى بود، من نمی‌فهمم چرا خواهران و زنان و اطفالش به همراه او بودند؟ پس عقل چنین حکم می‌نماید که او فقط به خاطر اسلام، فداکارى خویش را انجام داد.

🖋️چارلز دیکنز

از مشک حرم قطره دگرباره نریزد

آوای عطش از دو لب تشنه نخیزد

با نیزه شده پاره  دل مشک علمدار

دل با غم بی یاوری مـا بستیزد

🖋️«علمدار نیامد» اثر «محمدتقی بهجت»

پ.ن: تاسوعا تسلیت باد