🌌 زیر نور چراغ 🌌 | 🌌 Under the Light 🌌

همیشه کمی «حقیقت» در هر «شوخی کردم»،
کمی «دانستن» در هر «نمی‌دونم»،
کمی «اهمیت دادن» در هر «برام مهم نیست»
و کمی «درد» در هر «خوبم» وجود دارد.

🖋️ناشناس

ـ لبخندها واگیردارن.

+ نگران نباش. خیلی وقته واکسینه شدم.

🖋️ناشناس

- می‌تونم بازم باهات حرف بزنم؟

+ البته. هر وقت که بخوای.

- پیشم می‌مونی؟

+ تا هر وقت که بخوای.

- اسمت چیه؟

+ وجدان.

🖋️هوشیرا

اوضاع جوری شده که باید به مردم بابت انسان بودن و انسان ماندن، جایزه داد.

🖋️هوشیرا

متفاوت بودن هم عالمی دارد. هم خوشحال می‌شوی که مانند بقیه نیستی و هم ناراحت.

🖋️هوشیرا

اشتباه می‌کنند بعضی‌ها که اشتباه نمی‌کنند. باید راه افتاد، مثل رودها که بعضی به دریا می‌رسند و بعضی نمی‌رسند. رفتن هیچ ربطی به رسیدن ندارد.

🖋️ناشناس

آمدم یک بار برای همیشه از آدم‌ها ناامید شوم، ولی تو با سهیم شدن اندک گرمایت، پشیمانم کردی. 

🖋️هوشیرا

حس می‌کنم... نه. راستش دیگر چیزی حس نمی‌کنم. برای «حس کردن» زیادی شکسته‌ام.

🖋️هوشیرا

وقتی مُردم نگویید رفتنی بود. فقط بگویید «ماندنی» نبود...

🖋️هوشیرا

قول داده بودی تا دنیا دنیاست، دستانم را گرم کنی. زمستان تمام شد و دستانم هنوز یخ زده‌اند. کی برمی‌گردی؟

اصلاً.... برمی‌گردی؟

🖋️هوشیرا