زیر نور چراغ | دیالوگ، شعر، برشی از کتاب و...

«فراموش نکنیم که انسان‌هایی که معمولاً ساکت هستند و در خودشان فرو می‌روند به یک صفت خوب هم شناخته می‌شوند: اهل تفکر بودن ...!»

🖋️«قدرت سکوت» اثر «سوزان کین»

«قدر خودتان را بدانید. عباراتی همچون "مردها گریه نمی‌کنند!" یا "زنان نمی‌توانند پول درآورند!" عقاید محدود کننده‌ای هستند که نمی‌توان با آن‌ها زندگی کرد.»

🖋️«شفای زندگی» اثر «لوییز هی»

«خدای من، یک دقیقه تمام شادکامی! آیا این نعمت برای سراسر زندگی یک انسان کافی نیست؟»

🖋️«شب‌های روشن» اثر «فئودور داستایوفسکی»

به سکوت خو می‌گرفت و آن قدر بی‌حضور شده بود که همه فراموشش کرده بودند. انگار به دنیا آمده بود که تنها باشد...

🖋️«سمفونی مردگان» اثر «عباس  معروفی»

بعضی از صبح‌ها جوری از خواب بیدار می‌شیم که دقیقا یه حسی بهمون می‌گه امروز قراره یکی از اون روزهای سخت و تکراری باشه. یکی از اون روزهایی که از قبل می‌دونیم قراره به سختی تحملش کنیم ولی براساس یه قانون ننوشته از  تخت بیرون می‌آییم و همون کارهایی رو می‌کنیم که ازمون انتظار می‌رود. 

🖋️«به من بگو لیلی» اثر «مهسا زهیری»

پ.ن: صبح بخیر💙

کسانی که ما را دوست‌ دارند، از آن‌ها که از ما نفرت دارند، خطرناک‌ترند! زیرا انسان قادر نیست در مقابل آن‌ها از خود مقاومتی نشان دهد. هیچکس نمی‌تواند به اندازه یک دوست، انسان را به انجام کاری وادار کند که درست بر خلاف میل اوست.

🖋️«دیوانه‌وار» اثر «کریستین بوبن»

«هیچ‌وقت نمی‌شنوید که ورزشکاری در حادثه‌ای فجیع حس بویایی‌اش را از دست بدهد. اگر کائنات تصمیم بگیرد درسی دردناک به ما انسان‌ها بدهد، که البته این درس هم به هیچ درد زندگی آینده‌مان نخورد، مثل روز روشن است که ورزشکار باید پایش را از دست بدهد، فیلسوف عقلش، نقاش چشمش، آهنگساز گوشش و آشپز زبانش.

درس من؟ من آزادی‌ام را از دست دادم و اسیر زندانی عجیب شدم...»

🖋️برشی از کتاب «جزء از کُل» اثر «استیو تولتز» (ترجمه پیمان خاکسار)