🌌 زیر نور چراغ 🌌 | 🌌 Under the Light 🌌

از خودم بدم می‌آید که از علایقم می‌ترسم.

عاشق اسب سواری‌ام، ولی از افتادن می‌ترسم.

عاشق نقاشی‌ام، ولی از نتیجه‌ی ترسیم‌هایم می‌ترسم.

عاشق آدم‌هام، ولی از وابستگی و اعتماد به آن‌ها می‌ترسم.

🖋️هوشیرا

یک زمانی به شدت دلم می‌خواست رفتگر شوم. شاید دلیلش احترام زیادی بود که پدر و مادرم نسبت به رفتگرهای محله نشان می‌دادند. اگر زمستان بود، چای گرم دم می‌کرد و با کمی نقل و قند برای رفتگرها می‌برد. اگر تابستان بود، کمی شربت آلبالوی خنک آماده می‌کرد و به ما می‌داد تا برایشان ببریم.

پدرم همیشه می‌گفت همان اندک تمیزی شهر را مدیون تلاش شبانه‌روزی همین افرادیم. رفتگرها درست مانند بهار، جان تازه‌ای به شهر می‌بخشند.

من هم که عاشق بهار و عید نوروز بودم، ناخودآگاه شغل رویایی‌ام شده بود رفتگری.

چون در فرهنگ لغت من، «رفتگر یعنی بهار».

🖋️هوشیرا

امشب  یکی را اشتباه گرفته و عید را تبریک گفتیم. نزدیک که شدیم تازه متوجه اشتباه‌مان شدیم. ولی او به رویمان نیاورد و فقط با یک لبخند، عید را تبریک گفت. حس عجیبی داشت. انگار بی هیچ قید و شرطی فقط یک گوشه از شادی را به اشتراک گذاشتیم.

🖋️هوشیرا

گفتم: «عید آمده. برایم دعا نمی‌کنی؟»

گفت: «می‌خواهم که دیگر نخواهی.»

پرسیدم: «یعنی چه؟»

جواب داد: «یعنی می‌خواهم به هر چه می‌خواهی برسی، آنقدر که دیگر آرزوهایت ته بکشد.»

🖋️هوشیرا

با آرزوی بهترین‌ها برای همتون🌻💙

بهار ای آغازگر زیبایی
ای سرچشمه غنچه‌های رویایی 
ای بازآفرین آن حال اهورایی
کاش این بار که روز نو آیی
کمی گل خنده، آرامش و نور
کمی نقش صلح و شادی آرایی

🖋️هوشیرا

سال نو مبارک💙🌻

اوضاع جوری شده که باید به مردم بابت انسان بودن و انسان ماندن، جایزه داد.

🖋️هوشیرا

متفاوت بودن هم عالمی دارد. هم خوشحال می‌شوی که مانند بقیه نیستی و هم ناراحت.

🖋️هوشیرا

اشتباه می‌کنند بعضی‌ها که اشتباه نمی‌کنند. باید راه افتاد، مثل رودها که بعضی به دریا می‌رسند و بعضی نمی‌رسند. رفتن هیچ ربطی به رسیدن ندارد.

🖋️ناشناس

آمدم یک بار برای همیشه از آدم‌ها ناامید شوم، ولی تو با سهیم شدن اندک گرمایت، پشیمانم کردی. 

🖋️هوشیرا

حس می‌کنم... نه. راستش دیگر چیزی حس نمی‌کنم. برای «حس کردن» زیادی شکسته‌ام.

🖋️هوشیرا